beeldkwaliteitplan

Het beeldkwaliteitplan is een goed instrument voor het bereiken van ruimtelijke kwaliteit, zowel voor nieuwe situaties als voor de bestaande omgeving. Een beeldkwaliteitplan is geen dictaat voor inrichting en architectuur, maar vormt een basis voor samenhang en kwaliteit.

In het beeldkwaliteitplan kan onder meer aandacht besteed worden aan de gewenste situering van de bebouwing, opbouw van de  bouwvolumes, gewenste kapvormen en het toegestane materiaal- en kleurgebruik.

Ook voor bestaande gebieden, zoals centrumgebieden en buitengebieden is het beeldkwaliteitplan een goed middel om veranderingen te kunnen toetsen aan de gewenste kwaliteit en uitstraling.

Om de kwaliteit van een plan goed in de hand te houden kan een supervisor worden aangesteld die op basis van het beeldkwaliteitplan de ruimtelijke samenhang van verschillende deelplannen in de gaten houdt.

Er bestaat een duidelijke relatie met de welstandsnota. De regelingen moeten goed op elkaar aansluiten, mogen geen overlap vertonen, moeten helder zijn en niet onnodig beperkend. Geloofwaardigheid en handhaafbaarheid zijn nauw met elkaar verbonden. Cultuurhistorische analyses en gebiedsbeschrijvingen die onderdeel uitmaken van beeldkwalteitplannen en welstandsnota’s hebben bij amer niet als doel de dynamiek van veranderingen in de gebouwde omgeving af te remmen, maar om die veranderingen onderdeel te maken van een versterking van identiteit en cultuurhistorie.

Er zijn twee redenen om een beeldkwaliteitplan te maken naast een welstandsnota:

1. Voor nieuwe gebieden die nog niet zijn opgenomen in de welstandsnota,
2. Voor het formuleren van richtlijnen voor de inrichting van erven en openbare ruimte, die wettelijk buiten het welstandstoezicht liggen.

amer heeft vele welstandsnota's en beeldkwaliteitplannen gemaakt voor nieuwe woongebieden, werkgebieden en het buitengebied. Ook is amer vertrouwd met de rol van supervisor en vormcoördinator.